Op Eerste paasdag 2018 had ik s’ ochtends bij het naar de wc gaan wat bloedverlies. Zoals op het formulier van de verloskundige stond, belde ik haar om haar op de hoogte te stellen. Ik had verder geen last van m’n buik dus wat dat betreft waren er geen signalen dat de bevalling zou gaan starten. Het kan voorkomen dat je bloedverlies hebt rond de 39 weken. De bevalling zou die avond kunnen starten maar ook pas de week erop vertelde de verloskundige.
Van iemand anders had ik ook gehoord dat zij haar slijmprop met 39 weken had verloren en de week erop was zij gewoon aan het sporten dus ik bleef koeltjes. Die dag hebben we nog Pasen gevierd met mijn familie in Wageningen en hebben we nog een wandeling gemaakt. Daarna rustig thuis gekomen, gerust, gegeten etc.
Rond 20.30u kreeg ik wat steken.. Thijs (mijn vriend) zette direct de weeëntimer aan er zat nog niet veel ritme in, ze kwamen om de 4 a 10 minuten en een wee duurde niet elke keer 1 minuut. Ik zat nog steeds in de ontkenningsfase.. Ik zei dat het voorweëen waren (deze had ik een paar weken terug ook gehad) en ik had meer gerekend op het weekend na mijn uitgerekende datum 6-7-8 april.
Maar al met al kwamen de weeën steeds regelmatiger en belden we twee uur later de verloskundige. Zij was er rond 23.00 uur. Ze controleerde mijn ontsluiting en deze was al 3 a 4 cm.
We spraken met haar af dat ze om 02.00 uur terug zou komen. De weeën kon ik goed opvangen ik paste de 5v-ademhaling toe, hoe heftiger de weeën werden hoe intenser m’n uitademen werd of ik telde tot 10. Thijs ondersteunde mij ik voelde echt dat we het samen deden.
De weeën werden al gauw zoveel heftiger en sneller op elkaar. Thijs vertrouwde het niet en belde de verloskundige op om eerder te komen. Toen de verloskundige er was heb ik nog wat weeën opgevangen, ik had inmiddels volledige ontsluiting. Het duurde niet lang meer voor ik kon gaan persen. Dit was een heftig moment maar ik werd er goed doorheen gecoached. Al met al heb ik 35 minuten geperst. De totale bevalling duurde ruim 6 uur. En toen kon ik eindelijk ons wonder in m’n armen sluiten (om 2.50 uur) wat een magisch moment!!
Heb vertrouwen in jezelf en je lichaam dat is het halve werk heb ik ervaren!
Groetjes, Eveline